من صدیقه محمدی هستم؛ خبرنگاری از دل شهرستان گچساران، در پهنه کهگیلویه و بویراحمد. از سال ۱۳۸۲، قلمم را به خدمت حقیقت سپردم و از آن روز تا امروز، رسانه و مطبوعات برای من فراتر از یک حرفه، بخشی جدانشدنی از کالبد زندگیام شده است.
از نگاه من، خبرنگاری هرگز یک «شغل» نبوده است؛ بلکه علاقه، عشق و تمام وجود من است. اگر بارها و بارها فرصت تولد دوباره داشته باشم، باز هم مسیر خبرنگاری را برمیگزینم؛ چرا که این حرفه، مرا به زیباترین نقطه جهان برد: «کنار مردم».
من سالها با مردم زندگی کردهام. در جادههای خاکی، خیابانهای شلوغ، کوچههای تنگ و خانههای گرمشان حضور داشتم. با گریههایشان شریک شدم و با خندههایشان لب گشودم. در سرمای استخوانسوز و گرمای سوزان، زیر بارش برف و تلالو آفتاب، هر لحظه از تپش قلب جامعه را لمس کردم. لحظات ناب و ماندگاری را برایشان ثبت کردم و در عوض، آرامشی یافتم که توصیفناپذیر است.
امروز اگر من و خانوادهام در سایه خوشحالی و سرزندگی هستیم، میدانم که این ثمره دعای خیر همان مردمی است که من سالها در کنارشان بودم و آنها در قلب من جای گرفتند.
